خرید بازی Sniper 2 PS2 پلی استیشن 2

معرفی بازی Sniper 2 PS2

وقتی ناشری در تبلیغ بازی‌اش می‌نویسد که یکی از نکات فروش آن «غیرعمدی خنده‌دار» است، می‌دانید که مشکل در حال شکل‌گیری است، اما این دقیقاً همان کاری است که میداس هنگام بازاریابی تیراندازی فوق‌العاده وحشتناک و خسته‌کننده‌ی The Sniper 2 انجام داد. درست است که صحنه‌های کوتاه و پانتومیم وحشتناک احتمالاً باعث خنده می‌شوند، اما به عنوان یک تجربه بازی، چیز زیادی برای لبخند زدن وجود ندارد.

Sniper 2 از این نظر که گرافیک، صدا، طول عمر، روایت و ارائه آن، همگی به طرز مداومی افتضاح هستند، یک هیولای نادر است. به طور کلی، می‌توان در مورد ثبات چیزی گفت، اما The Sniper 2 در هر جنبه‌ای که بتوانید به آن نمره دهید، به درجه‌ای از بی‌کفایتی فراگیر دست می‌یابد، به این معنی که سخت است بدانید در مورد تصادف ماشین در بازی که پس از آن رخ می‌دهد چه باید گفت.

داستان بازی Sniper 2 پلی استیشن 2

داستان Sniper 2 آشفته است، اما این چیزی است که من کشف کردم. شما در نقش هری، یک تک‌تیرانداز دردسرساز، بازی می‌کنید، در حالی که او با دوست دختر کنجکاوش، سی.ای، سفر می‌کند، که از ویژگی‌های بارز او می‌توان به ژن‌های مرموز و ویروس‌گریز و ظاهراً پنهان کردن خاطرات و روان دوست دختر سابق فوت‌شده هری اشاره کرد. در همین حین، آنها با استنلی آشنا می‌شوند که با وجود شور و شوقش، به سرعت به یک الگوی کاملاً ناخوشایند از دستیار تبدیل می‌شود، و ابی، زن اغواگر و چیزی شبیه به لارا کرافت، اگر عمارتش را با یک همبرگرفروشی عوض می‌کرد، تبدیل می‌شد.

 آدم‌ربایی‌های تصادفی، ناپدید شدن‌های مشکوک و یک ویروس بالقوه کشنده در دستان اشتباه و... همه چیز را متوجه می‌شوید. در میان بدترین کات‌سین‌هایی که تاکنون به رسانه‌ها اختصاص داده شده است (پر از فونت‌های کمیک سان و بدون هیچ حرکت صورت از شخصیت‌های انیمیشنی وحشتناک)، شما تیراندازی خواهید کرد.

گیم پلی بازی Sniper 2 پی اس 2

گیم‌پلی Sniper 2 بسیار ساده است؛ در هر ماموریت، تک‌تیرانداز روی لبه‌ای با توضیحاتی خاص قرار می‌گیرد و قبل از انتخاب هدف و شلیک از طریق لنز دوربین‌دار، اجازه حرکت محدودی از طریق D-Pad را می‌دهد. مشکل این است که تک‌تیرانداز ۲ واقعاً یک بازی تک‌شاخ است، و این ترفند واقعاً خیلی بد است. هری در یک مرحله ادعا می‌کند که «تک‌شاخ شدن تنها مهارتی است که من دارم»، اما در واقع، او در آن هم خیلی خوب نیست.

خلاصه داستان این است: تک‌شاخ ۲ اصلاً خوب تک‌شاخ نمی‌شود. نشانه‌گیری با دوربین کمی دست و پا گیر است اما اساساً خوب است، اما بعد از فشردن ماشه، کلی چیزهای بد یاد می‌گیرید. واضح‌ترین چیز این است که گلوله‌ها برای رسیدن به هدف زمان بسیار بسیار زیادی، گاهی چند ثانیه، طول می‌کشند. وقتی گلوله‌ها فرود می‌آیند، احتمال اینکه «خطا» ثبت شود، حتی اگر گلوله مستقیماً از خطی که قربانی احتمالی شما اشغال کرده عبور کرده باشد، زیاد است.

 بنابراین شما مجبورید خیلی جلوتر از اکثر اهداف متحرک نشانه بگیرید، به این معنی که بازی کاملاً غیرشهودی به نظر می‌رسد، در حالی که هوش مصنوعی احمق با الگوهای راه رفتن عجیب و غریب و مارپیچ خود، چیزهای گل‌آلود را بیشتر به هم می‌ریزد. و اگر با چند گلوله خطا بروید، هری معمولاً تسلیم می‌شود؟ بازی تمام شد، دوباره شروع کنید. بارها و بارها.

بازی Sniper 2 فقط دوازده مرحله سریع برای انجام دادن دارد که معمولاً هر کدام بین سی ثانیه تا یک دقیقه و نیم طول می‌کشند. در محدوده گیم‌پلی، حداقل می‌توان تنوع کمی در اهداف ماموریت‌ها (شلیک به لاستیک ماشین، بیرون آوردن یک کیف خطرناک در حین جابجایی آن و از کار انداختن گروهی از دوربین‌های امنیتی) پیدا کرد، اما روی هم رفته، حتی اگر در تیراندازی مهارت نداشته باشید، بازی را می‌توان در عرض یک ساعت به پایان رساند. 

برای مازوخیست‌ها، در صورت کسب رتبه A+، چند مرحله اضافی برای انجام دادن وجود دارد، اگرچه با توجه به فیزیک بازی و اکراه بازی در تشخیص تیراندازی دقیق، احتمالاً شما را تا سر حد دیوانگی پیش خواهد برد. بازی را تمام کنید و چند سناریوی «کشتن همه چیز» را باز خواهید کرد که از قضا بهتر از ماموریت‌های اصلی داستان هستند (البته کاملاً نسبی است) زیرا محدودیتی در گلوله‌ها وجود ندارد و معمولاً اهداف بسیار بیشتری وجود دارد.

گرافیک و صداگذاری بازی Sniper 2 اسنایپرز 2 تک تیرانداز

فهرستی از ایرادات دیگر وجود دارد. موسیقی چیزی بین موسیقی آسانسور و نمایش پلیسی در طول روز است و نیازی به گفتن نیست که بسیار بی‌مزه است. نه تنها صداگذاری به طرز خنده‌داری اغراق‌آمیز است، بلکه ضبط صدا به طور کلی کاملاً آماتورگونه است، گویی بازیگران از میکروفون فاصله گرفته‌اند تا ساکت‌تر به نظر برسند، که نشان می‌دهد بومی‌سازی بازی به همان اندازه نسخه اصلی ژاپنی با تأخیر انجام شده است. با نگاشت بافت به طرز شگفت‌آوری بد و نوعی مدل‌های شخصیت برجسته و ماهیچه‌ای که آخرین بار در روزهای اولیه پلی‌استیشن اصلی دیده شده بود.

جمع بندی

در نهایت، این یک تلاش اسفناک از Best Media است. هیچ جهت یا انسجامی در داستان یا گیم‌پلی وجود ندارد و گرافیک آن با استانداردهای PS2 کاملاً در حد ژوراسیک است. حتی اگر ارزش بازی کردن داشت، به هیچ وجه محتوای کافی برای توجیه قیمت انتشار کم هزینه آن وجود ندارد. با چنین موتور بازی ضعیف و پارامترهای برخورد ناپایدار و سرکش، هرگز نمی‌توانست موفق شود و تیراندازی به طرز تکان دهنده‌ای بی‌کیفیت است. شاید Midas جمله‌ی «آنقدر بد که خوب است» را بپذیرد، اما پرداخت هزینه برای The Sniper 2 به این معنی است که شوخی با شما تمام شده است.